Ανάμεσα σε δύο κόσμους

Ζω ανάμεσα σε δύο κόσμους.

Ο ένας, είναι ο υλικός κόσμος. Αυτός που ξυπνάω, πηγαίνω στη δουλειά, συναντώ και μιλάω σε ανθρώπους που συνήθως δεν έχουν να μου πουν τίποτα κι ύστερα επιστρέφω σπίτι για να ξεκουραστώ και να το κάνω όλο από την αρχή. 

Ο άλλος, είναι ο φανταστικός, ο οποίος υπάρχει μέσα μου, ξεδιπλώνεται κι είναι αληθινά απέραντος.

Είναι εξαιρετικά σημαντικό να ισορροπώ ανάμεσα σε αυτούς τους δύο κόσμους αλλά ταυτόχρονα, δύσκολο. 

Και σας ρωτώ: Υπάρχει τίποτα που να αξίζει και να μην απαιτεί μάχη; Αν κι η ερώτηση μου είναι ρητορική, δεν είμαι απόλυτη στο όχι. Μπορεί να υπάρχει και, σίγουρα θέλω να το μάθω. Για τώρα, μένω σ' αυτά που γνωρίζω και μόνο. 

Τι είναι αυτό; Ιστορίες.

Είμαι εδώ, για να τους δώσω πνοή. Δεν είμαι ο δημιουργός τους, οι ιστορίες αυτές είναι παλαιότερες από τον ίδιο το χρόνο. Αλλά είμαι αυτή που θα επιτρέψει την επιστροφή τους στον υλικό κόσμο. 

Αυτές, με τη σειρά τους, θα μου επιτρέψουν να περιπλανηθώ ανάμεσα τους, να εξερευνήσω τις σπηλιές τους, να παρασυρθώ από τις τρικυμίες τους, να γευτώ το αλάτι, να χτυπήσω σκαρφαλώνοντας τις πιο απόκρημνες κορυφές, να πέσω χωρίς να σβήσει το φως μου και να σηκωθώ για να εγκλωβιστώ μέσα στο πιο όμορφο ηλιοβασίλεμα.

Δεν υπάρχει ευγενέστερος σκοπός, απ' την ευχή να ελευθερωθεί όλο το χρώμα όσων υπήρξαν κι όσων ακόμα παλεύουν να υπάρξουν. 

Θα κλείσω αυτό το μικρό απόσπασμα λέγοντας πως ελπίζω κάπως, κάπου, κάποτε να συναντηθούμε.